Budapeşt və Zandfort traslar kağız üzərində SF-26-ya əla uyğun gəlirdi – çox sayda döngə və nisbətən az uzun düzlüklər Ferrari-nin güclü tərəflərinə işləməli idi, amma Skuderiyanın sürücüləri, hətta podiuma da yüksələ bilmədilər.
Enerjidən daha səmərəli istifadə etməyə imkan verən traslar çox vaxt Ferrari-nin güc qurğusu üçün çətinlik yaradır, xüsusən də uzun düzlüklərin sonunda. Bu, Zandfortda açıq görünürdü – orada Mercedes mühərrikləri öz güclü tərəflərini nümayiş etdirmişdi.
Niderland Qran Prisinin sıralanma turunda həlledici amil Ferrari-nin FİA-nın icazə verdiyi 7.5 MJ rekuperasiya səviyyəsinə çatmaqda yaşadığı çətinliklər oldu. SF-26-nın finiş düzlüyündə enerjisi sadəcə tükənirdi, rəqiblər isə sürətlənməyə davam edirdilər.
Son vaxtlar Ferrari güc qurğularının optimallaşdırılmasına xüsusi diqqət ayırır, təkcə maksimal güc üzərində deyil, həm də enerjinin idarə olunması istiqamətində işləyir. Mühəndislər yeni proqram təminatı hazırlayırlar və bunun hesabına gücü 3-4 kVt artırmağa ümid edirlər ki, bu da təxminən 5 at qüvvəsinə bərabərdir. Bu, nominal göstəriciyə əlavə güc deyil, sistemin trasın vacib hissələrində daha səmərəli istifadə edə biləcəyi gücdür.
