Əminəm ki, Bolonyalı xaç oğlum qarşıdakı günlərdə atası Marko Antonelli tərəfindən ona veriləcək məsləhətlərə diqqətlə qulaq asacaq. Kimi – inanılmaz təbii üstünlüklərinə əlavə olaraq – müdrik bir ataya sahib olduğu üçün də bəxti gətirib. Marko oğluna əsl çempion üçün təvazökarlığın və özünütənqidin son dərəcə vacib keyfiyyətlər olduğunu izah etməkdən heç vaxt yorulmayıb.
Bakıdakı sıralanma turunda Kimi səhvə yol verib və nəticədə bu, Corc Rasselldən şəxsi hesabda fərqi azaltmağa imkan verib. Təbii ki, italiyalının üstünlüyü hələ də kifayət qədər böyük olaraq qalır, amma bundan sonra belə səhvləri təkrarlamamaq daha yaxşıdır. Həm də ona görə ki, Mercedes komandasındakı komanda yoldaşının, bu qarajda bir neçə il daha əvvəl yer aldığı nəzərə alınsa, kənardan görünəndən daha çox dostu var.
İndi isə sevimli mövzumuza – Ferrari-yə keçək. Hər hansı şübhənin qarşısını almaq üçün dərhal vurğulamaq lazımdır ki, əgər Kristian Horner nə vaxtsa Maranelloda görünsə, çox keçmədən onun son dərəcə çətin bir işin altına girdiyi aydın olacaq. Eyni fikirlər vəzifəsini qoruyub saxlayacağı halda Frederik Vassyörə də, bu son dərəcə spesifik rola namizəd ola biləcək istənilən başqa şəxsə də tam şəkildə aiddir.
İcazə verin izah edim. Hazırda Skuderiya tənəzzül dövrünü yaşayır. Öyünməli heç nə yoxdur, nəticələr tamamilə ortababdır. Azərbaycan paytaxtındakı yarışın gedişində gördüyümüz kimi, güc baxımından Mercedes mühərrikli maşınlardan və hətta Red Bull-dan geriqalma sadəcə biabırçı olub. Belə çıxır ki, Ferrari-də yay ərzində tətbiq edilən texniki yeniliklər ya işləmir, ya da rəqiblərin inkişaf tempi ilə ayaqlaşmır.
Artıq ardıcıl beş mərhələdir ki, Skuderiyanın sürücüləri podiuma qalxmayıblar. Üstəlik, Red Bull Racing Bakıda mövsümdə ilk qələbəsinə yaxın olub. Dünənki, kifayət qədər darıxdırıcı keçən və hadisələrin axarını yalnız qəzaların canlandırdığı yarışın gedişində (xoşbəxtlikdən, onlarda heç kim zərər görməyib) Ferrari heç vaxt hansısa ciddi nəticəyə iddia etməyib.
Görünür, Maranelloda artıq bununla barışıblar və bu, nə komanda rəhbərliyini, nə də onun azarkeşlərini sevindirə bilər. Ümumiyyətlə, sevinmək üçün səbəb azdır. Sürücülərin emosional durumu bizə Skuderiya üçün Fernando Alonso, Kimi Rəykkönen və ya Sebastyan Fettel çıxış etdiyi dövrlərdə çox tez-tez gördüklərimizi xatırladıb. Yeri gəlmişkən, onların hamısı, Həmilton kimi, dünya çempionudur.
Və onların hamısı, heç vaxt titul uğrunda həqiqi mübarizə aparmaq imkanı olmayan elə həmin Şarl Lekler kimi, vəziyyətin girovu olublar. Təəssüf ki, bütün bunların sonu görünmür. Baş verənlərə bu və ya digər şəkildə müdaxilə etmək gücündə olanlar bunu etməlidirlər.
