Lyuis Həmiltonun pit-leynə girişdə səhvə yol verməsi ilə bağlı bir qədər qəribə hadisədən sonra, hətta yeddiqat çempionun bu yaşda təcili eşitmə orqanlarını yoxlatdırmalı olduğunu yazmaq istəmişdim. Amma sonra o, komandadan üzr istəyib…
İndi isə Kimi Antonelli barədə cəmi bir neçə sətir: bizim “Harri Potter” artıq sözün əsl mənasında tituldan bir addımlıq məsafədədir və sırf riyazi baxımdan iki həftədən sonra Ostində dünya çempionu ola bilər.
Və yəqin, dərhal başqa mövzuya keçim: söhbət daha az dərəcədə Maksın Sinqapurda qazandığı möhtəşəm qələbədən, daha çox isə Ferrari-nin heç cür dəf edə bilmədiyi və yalnız təəccüb doğuran natamamlıq hissindən gedəcək.
İcazə verin izah edim: indi Mercedes-i artıq məğlubedilməz komanda adlandırmaq mümkün deyil, ən azı bu, əvvəlki iki yarışa münasibətdə doğrudur, biz Red Bull Racing-in dirçəlişinin şahidi olmuşuq və bu komanda qırmızı maşınları geridə qoya bilib.
Bu, demək olar ki, taleyin istehzasına bənzəyir. Baxmayaraq ki, yəqin, belə nəticələrdən çıxarılmalı dərslərə diqqət yetirmək daha doğru olar. Ferstappen və onun komandası göstərir ki, mövsümün gedişində formalaşmış tendensiyanı dəyişmək mümkündür. Ferrari-yə isə məhz daim çatışmayan da budur: hadisələrin gedişatını doğrudan da öz xeyrinə çevirmək bacarığı.
Əlbəttə, bu dəfə həddən artıq çox səhvə yol verən Həmiltonda öz rolunu oynayıb – yaxşı ki, heç olmasa, onları etiraf edib. Amma Şarl Lekler hazırda əla formada olsa da, Marina Beyin gecə trasında Ferrari Uçan Hollandiyalını məğlub edə bilməyib. O isə sadəcə çempionatın ən yaxşı sürücüsüdür və indi titul uğrunda mübarizə aparmasa belə, buna dair şübhələr getdikcə azalır.
Və yenidən gələcək çempiona qayıdaq: Antonelli üzərinə düşənin öhdəsindən əla gəlib, dəhşətli istilik və rütubətin vəziyyəti daha da çətinləşdirdiyi mürəkkəb uik-end günlərində təzyiqə tab gətirib. Onun nə qədər aydın düşündüyü, Həmilton trasdan kənara çıxdığı üçün Lando Norris konsentrasiyanı itirəndə bu epizoddan necə məharətlə yararlandığı məni getdikcə daha çox heyrətləndirir. Kiminin manevri isə sadəcə əsl şedevrdir!
Kim nə deyirsə-desin, Kimi bu titula tam mənası ilə layiqdir. O, eyni maşını idarə edən komanda yoldaşı Corcu darmadağın edib. Antonellinin nailiyyətləri ilə bağlı rəsmi qeyd etmələrin nə vaxt başlayacağını bilmirəm, amma əminəm ki, ona bütün səmimiyyətimlə təşəkkür etməli olacağam. Ümid edirəm, onun Ferrari-nin sükanı arxasına keçəcəyi dövrü hələ görəcəyəm.
